|
1-هسته :
هسته درونی ترین لایه یک ستاره است که در واقع قلب و رآکتور ستاره میباشد و فعالیت هسته ای از نوع همجوشی در اثر فشار چند میلیارد تن در سانتیمتر مربع و نیز دمای بالاتر از 15 میلیون درجه کلوین در آنجا شکل میگیرد. هسته عامل اصلی ایجاد نور و گرمای یک ستاره است و ستاره تا زمانی زنده است که در هسته فعالیت های هسته ای ادامه داشته باشد.
2-لایه تشعشعی :
در این لایه به دلیل فشار خیلی بالای لایه های خارجی و گرانش زیاد مرکزی حرکت اتم ها همواره از خارج به داخل است و بدین ترتیب سوخت مورد نیاز هسته همواره فراهم میشود .اما انتقال گرما و نور ناشی از همجوشی هسته ای در این لایه فقط و فقط از طریق تشعشعات ماورای بنفش امکان پذیر است.
3-لایه همرفتی :
تشعشعات عبوری از لایه دوم در این لایه جذب میشود و با یک جریان همرفتی به لایه بعد انتقال پیدا میکند. البته افزایش دما در این لایه – که ناشی از جذب این تشعشعات است – باعث تابش در طول موجهای پایین تر میشود.
4-پوسته :
پوسته خارجی ترین بخش یک ستاره است و در نهایت گرمای درونی یک ستاره به این بخش میرسد. البته تمام نوری که ما از یک ستاره دریافت میکنیم ، تنها ناشی از التهاب گازهای این ناحیه است.
5-جو :
آخرین لایه یک ستاره جو آن است . گستره این لایه که متشکل از گازهای کم چگال است ، تا فاصله های دور ادامه داردبه طوری که برای خورشید این لایه تا نزدیکی های زمین هم ادامه یافته البته جو خورشید نیز خود دارای لایه های مختلفی است که هرکدام دارای غلظت و ویژگی های متفاوتی میباشد.
منبع : یاشار بهمند (معلم نجوم من) 
|
