مجموعه ای از میلیاردها ستاره ، خوشه های ستاره ای و سحابیها یک کهکشان را تشکیل میدهند. بر اساس برآورده های انجام شده ، در عالم حدود صد میلیارد کهکشان با ابزارهای فعلی قابل مشاهده است. خورشید ، زمین و مجموعه سیارات منظومه شمسی و قمرهای آنان در کهکشانی به نام کهکشان راه شیری یا راه کاهکشان قرار دارند .کهکشان ما حدود دویست میلیارد ستاره و صد هزار سال نوری قطر دارد همچنین ضخامت آن حدود ده تا پانزده هزار سال نوری است و نمای آن به صورت مارپیچی است.

کهکشان ما از گونه کهکشان مارپیچی است. خورشید و منظومه ی شمسی ما در نقطه ی بسیار بسیار کوچکی در یکی از بازوهای کهکشان قرار گرفته اند. فاصله ی ما از مرکز کهکشان حدود سی هزار سال نوری است. به همین دلیل ما به لبه ی کهکشان از مرکز آن نزدیکتر هستیم. همه ی ستارگان کهکشان وخورشید ما به دور مرکز کهکشان راه شیری میچرخند.

( بر اساس محاسبات انجام شده سرعت گردش خورشید به دور مرکز کهکشان 260 کیلومتر در ثانیه است. )

شکل ظاهری کهکشانها ، مشخص ترین تفاوت میان آنهاست. بر همین اساس اختر شناس امریکایی به نام ادوین هابل ، کهکشانها را در سه گروه بیضی شکل ، مارپیچی و نامنظم رده بندی کرد. حدود 70 درصد از کهکشانهای عالم بیضی شکل هستند. کهکشانهای بیضی شکل تقریبا گاز و غبار قابل مشاهده ای ندارند. پیرامون برخی گونه های غول پیکر آنها تعداد زیادی خوشه ی کروی دیده میشود بزرگترین کهکشان بیضی شکل حدود 5 برابر و کوچکترین کهکشان فقط یک صدم کهکشان ما قطر دارد.

15 درصد از کل کهکشانها ، مارپیچی هستند. آنها از یک برآمدگیمرکزی و دو یا چند بازو تشکیل میشوند. در رده بندی هابل ، این کهکشانها به دو گروه معمولی و میله ای تقسیم میشوند. در کهکشانهای مارپیچی معمولی بازو ها به هسته ی کهکشان اتصال دارند ؛ اما در مارپیچی های میله ای ، بازوها با زائده های میله مانند به هسته مرتبط میشوند. ( فقط 20 درصد از کهکشانهای مارپیچی میله ای هستند ) .

15 در دیگر کهکشانها هم در گروه کهکشانهای نامنظم قرار دارند. این کهکشانها ظاهری آشفته دارند و بازوی مار پیچی یا هسته ی مشخصی ندارند. کهکشانهای نامنظم ، کوچک هستند و قطر آنان از یک بیستم تا یک چهارم کهکشان ما متفاوت است. معروفترین کهکشان های این گروه ، ابر ماژلانی بزرگ و ابر ماژلانی کوچک نام دارند. این دو کهکشان به ما بسیار نزدیکند. حتی در آسمان نیمکره جنوبی ، ابرهای ماژلانی کوچک و بزرگ با چشم غیر مسلح مانند توده ی مه آلودی دیده میشوند.

در عالم بزرگ مقیاس کهکشانها هم مانند ستاره ها ، مجموعه های بزرگیرا کنار هم تشکیل میدهند که آنها را خوشه های کهکشانها مینامند. هر خوشه ، اندازه ای حدود 3 تا 30 میلیون سال نوری دارد. برای مثال کهکشان ما و حدود 20 کهکشان دیگر خوشه ای از کهکشانها را به نام گروه محلی تشکیل میدهند.

خوشه های کهکشانها به دو گونه ی فقیر و غنی رده بندی میشوند. خوشه های غنی حدود هزار کهکشان ( یا بیشتر ) را شامل میشوند. خوشه ی کهکشانی سنبله نمونه ای از یک خوشه غنی است ؛ زیرا از حدود 2500 کهکشان تشکیل شده است. فاصله ی این خوشه از ما 65 میلیون سال نوری است.

خوشه های کهکشانها در کنار یکدیگر مجموعه ای بسیار بسیار بزرگتر به نام ابر خوشه ها را تشکیل میدهند. ابر خوشه ها نیز ساختارهایی رشته ای را تشکیل میدهند که بزرگترین ساختارهای شناخته شده در عالم هستند.